خواندن› دفتر ۱› بخش ۹۶ - تفسیر ما شاء الله کان› بیت ۱۸۹۴
M1:1894 — صد هزاران ضد ضد را می‌کشد / بازشان حکم تو بیرون می‌کشد
M1:1894
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
در جهان هستی، پدیده‌های متضاد دائماً در حال نابود کردن یکدیگرند، اما قدرت و ارادهٔ خداوند هر لحظه آنها را از نیستی به عرصهٔ وجود بازمی‌آورد.
این بیت در ادامهٔ نیایش مولانا و تأمل او در قدرت مطلق خداوند آمده است. مولانا به یک اصل بنیادین در طبیعت اشاره می‌کند: جهان صحنهٔ تضاد و تقابل است. آب، آتش را خاموش می‌کند؛ روز، شب را از میان می‌برد؛ سلامتی با بیماری می‌جنگد و زندگی به مرگ می‌انجامد. این «کشتن» و نابود شدن، قانون ظاهری این عالم است.
اما نیمهٔ دوم بیت، لایهٔ عمیق‌تری از حقیقت را آشکار می‌کند. با وجود این نابودی دائمی، «حکم» یا فرمان الهی، نیروی برتر و آفریننده‌ای است که پیوسته همه چیز را از دل نیستی (عدم) بیرون می‌کشد و به آنها دوباره هستی می‌بخشد. این آفرینش مستمر، تجلی قدرت خداوند است که بر قانون تضاد و فنا غلبه دارد. همانطور که شب پس از روز و بهار پس از خزان بازمی‌گردد، ارادهٔ الهی ضامن بقا و بازآفرینی جهان است.
در متن داستان، این بیت تأکیدی است بر اینکه حتی اگر «قطرهٔ دانش» روح سالک توسط هوا و هوس (ضد آن) نابود شود، قدرت خداوند می‌تواند آن را دوباره زنده کند و به اصل خود بازگرداند. هیچ چیز، حتی عدم، نمی‌تواند در برابر ارادهٔ خالق مقاومت کند.
- ضد
- پدیده یا نیروی مخالف و نابودکنندهٔ چیز دیگر
- بازشان
- دوباره آنها را
- حکم تو
- فرمان تو، ارادهٔ الهی
- بیرون می‌کشد
- از نیستی به هستی می‌آورد، پدیدار می‌کند
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.