دیوان شمس غزل ۳۷۲ بیت ۸ → پیشین

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۷۲

  1. خوردم ز ثرید و پاچه یک چند از پاچه سر مرا زیانست

G372:8

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 من سر نخورم که سر گران‌ست·پاچه نخورم که استخوان‌ست
  2. 2 من سر نخوهم که باکلاهند·من زر نخوهم که بازخواهند
  3. 3 بالا نپرم نه لک لکم من·کس را نگزم که نی سگم من
  4. 4 ترشی نکنم نه سرکه‌ام من·پرنم نشوم نه برکه‌ام من
  5. 5 دستار مرا گرو نهادی·یک کوزه مثلثم ندادی
  6. 6 سالار دهی و خواجه ده·آن باده که گفته‌ای به من ده
  7. 7 من عشق خورم که خوشگوارست·ذوق دهنست و نشو جان‌ست
  8. 8 خوردم ز ثرید و پاچه یک چند·از پاچه سر مرا زیانست

ganjoor: sh372 · public domain