دیوان شمس غزل ۴۱۹ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۱۹

  1. هر لبی را که ببوسید نشان‌ها دارد که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت

G419:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت·چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
  2. 2 هر لبی را که ببوسید نشان‌ها دارد·که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت
  3. 3 یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات·هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت
  4. 4 یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل·می‌دود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
  5. 5 تنگ و لاغر گردد به مثال لب دوست·چه عجب لاغری از آتش معشوقه زفت

ganjoor: sh419 · public domain