دیوان شمس› غزل ۴۱۹› بیت ۴ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۱۹
- یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل میدود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
G419:4
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 بوسهای داد مرا دلبر عیار و برفت·چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
- 2 هر لبی را که ببوسید نشانها دارد·که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت
- 3 یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات·هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت
- 4 یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل·میدود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
- 5 تنگ و لاغر گردد به مثال لب دوست·چه عجب لاغری از آتش معشوقه زفت
ganjoor: sh419 · public domain