قرائت› دفتر ۱› بخش ۹۸ - در بیان این حدیث کی ان لربکم فی ایام دهرکم نفحات الا فتعر ضوا لها› بیت ۱۹۹۷

M1:1997 — سر از آن خواب مبارک بر نداشت / تا نماز صبحدم آمد بچاشت

سر از آن خواب مبارک بر نداشتتا نماز صبحدم آمد بچاشت
چنان در آن خواب خوش و پربرکت غرق بود که سر بلند نکرد،تا آنکه وقت نماز صبح گذشت و هنگام چاشت فرا رسید.
پیامبر چنان در خوابی روحانی و مبارک فرورفته بود که از خود بی‌خود شد و نماز صبحش قضا شد و تا میانهٔ روز بیدار نشد.

M1:1997

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.