قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۰۴ - در خواب گفتن هاتف مر عمر را رضی الله عنه کی چندین زر از بیت المال به آن مرد ده کی در گورستان خفته است› بیت ۲۱۱۳
M1:2113 — سر نهاد و خواب بردش خواب دید / کآمدش از حق ندا جانش شنید
M1:2113
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
عمر سر بر زمین گذاشت و به خواب رفت و در آن خواب، ندایی الهی را نه با گوش جسم، که با جان و روح خود دریافت کرد.
این بیت لحظهی ورود عمر به خوابی الهی را توصیف میکند. این خواب، یک خواب معمولی نیست، بلکه وسیلهای برای ارتباط مستقیم با عالم غیب است. مولانا تأکید میکند که پیام الهی از طریق حواس ظاهری دریافت نمیشود؛ «جانش شنید» یعنی این یک ادراک روحانی و درونی است که فراتر از گوش و لب عمل میکند.
این خواب، مقدمهای است برای پیامی که خداوند میخواهد به عمر، خلیفهی مسلمانان، برساند. این پیام در مورد مردی نیازمند است که در گورستان خفته و محتاج کمک از بیتالمال است. مولانا با توصیف این خواب، نشان میدهد که چگونه خداوند اولیای خود را برای انجام مقاصدش هدایت میکند و ارتباط میان عالم مادی و معنوی را از طریق رؤیاهای صادقه به تصویر میکشد. ابیات بعدی شرح میدهند که این «ندا» همان فرمان خلاقهی الهی است که اصل و اساس تمام اصوات و موجودات عالم است.
- حق
- خداوند، حقیقت مطلق
- ندا
- صدا، بانگ، آواز (در اینجا الهام یا پیام الهی)
- خواب بردش
- خوابش برد، به خواب رفت
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.