قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست› بیت ۲۷۵۵

M1:2755 — چون گدا آیینهٔ جودست هان / دم بود بر روی آیینه زیان

چون گدا آیینهٔ جودست هاندم بود بر روی آیینه زیان
آگاه باش که نیازمند، آینه‌ای برای بخشندگی استو نَفَس تو بر چهرهٔ این آینه زیان‌بار است.
از آنجا که وجود شخص نیازمند، جلوه‌گاهِ بخشش و کرمِ توست، با سخنی تند یا رفتاری ناشایست (که همچون آه و نَفَس بر آینه است) این آینه را تیره و کدر مکن و او را مرنجان.

M1:2755

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.