قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۳۶ - سپردن عرب هدیه را یعنی سبو را به غلامان خلیفه› بیت ۲۸۲۳
M1:2823 — آن سبوی آب را در پیش داشت / تخم خدمت رادر آن حضرت بکاشت
M1:2823
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
مرد عرب کوزهی آب را به عنوان هدیه به کارگزاران خلیفه تقدیم کرد و با این کار، خدمت و ارادت خود را به درگاه او نشان داد.
این بیت لحظهای کلیدی در داستان مرد عرب بادیهنشین را به تصویر میکشد. او با تمام سادگی و صداقت، باارزشترین دارایی خود یعنی کوزهای آب را که از باران جمع کرده است، به عنوان هدیه به دربار خلیفه بغداد میآورد. عمل او، یعنی «پیش داشتن سبو»، صرفاً یک هدیهدادن معمولی نیست.
مولانا این عمل را به «کاشتن تخم خدمت» تشبیه میکند. این استعاره بسیار گویاست: مرد عرب با این هدیهی ناچیز، نه تنها ارادت خود را ابراز میکند، بلکه امیدوار است که این خدمت کوچک او در «زمین» بارگاه خلیفه پذیرفته شود و «بروید»؛ یعنی مورد توجه و عنایت قرار گیرد. او از سر بیخبری نمیداند که در کنار رود دجله، هدیهی او ارزشی مادی ندارد، اما از دیدگاه عرفانی، ارزش عمل در نیت خالصانهی آن است، نه در قیمت مادیاش. این بیت، مقدمهای است برای نشان دادن بزرگواری خلیفه و درباریانش که این هدیهی ساده را با احترام و همچون جان میپذیرند.
- سبو
- کوزه، ظرف سفالی برای آب
- در پیش داشت
- جلو آورد، عرضه کرد، تقدیم کرد
- حضرت
- درگاه، بارگاه، آستان بزرگان
- بکاشت
- کاشت (فعل گذشته)
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.