قرائت› دفتر ۱› بخش ۲۲ - تخلیط وزیر در احکام انجیل› بیت ۵۰۰
M1:500 — مرد باش و سُخرهٔ مردان مشو / رو سَر خود گیر و سرگردان مشو
M1:500
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
این بیت، به نقل از یکی از طومارهای جعلی وزیر، به مخاطب توصیه میکند که مستقل باشد، از دیگران تقلید نکند و راه خود را برای رسیدن به حقیقت بیابد.
این بیت بخشی از سخنان فریبآمیز وزیری است که قصد دارد با تحریف آموزههای مسیح (ع)، در میان مسیحیان تفرقه بیندازد. او طومارهایی با پیامهای متناقض مینویسد تا هر گروهی را به راهی متفاوت بکشاند.
در اینجا، وزیر یکی از جذابترین ایدههای معنوی را به کار میگیرد: استقلال و اتکا به خود. او به پیروان میگوید: «مرد باش و بازیچهی دست دیگران نشو. به جای سرگردانی و پیروی کورکورانه، مسئولیت راه خودت را به عهده بگیر.» این سخن در ظاهر بسیار درست و قدرتمند است و بسیاری را به خود جذب میکند. اما نیت مولانا از نقل آن، نشان دادن این است که چگونه یک حقیقت جزئی میتواند برای گمراه کردن به کار رود. این پیام، وقتی در کنار پیامهای کاملاً متضاد دیگر (مانند لزوم پیروی از استاد، یا وحدت مطلق همه چیز) قرار میگیرد، بخشی از یک نقشهی شیطانی برای ایجاد سردرگمی و اختلاف میشود. در واقع، این بیت نمونهای است از اینکه چگونه حقیقت میتواند ابزار باطل شود.
- سُخره
- مسخره، بازیچه، کسی که دیگران او را به بازی میگیرند.
- رو سَر خود گیر
- کنایه از مستقل شدن، راه خود را در پیش گرفتن، به خود متکی بودن.
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.