قرائت دفتر ۱ بخش ۲۵ - مکر دیگر انگیختن وزیر در اضلال قوم بیت ۵۶۱

M1:561 — ما چو طفلانیم و ما را دایه تو / بر سر ما گستران آن سایه تو

ما چو طفلانیم و ما را دایه توبر سر ما گستران آن سایه تو
ما همچون نوزادانیم و تو دایه‌ی ماییسایه‌ی لطف و حمایتت را بر سر ما بگستران
مریدان با تشبیه خود به نوزاد و وزیر به دایه، عجز و نیازشان را به او ابراز می‌کنند و از او می‌خواهند که دوباره راهنمایی و حمایتشان کند.

M1:561

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.