قرائت› دفتر ۱› بخش ۲۶ - دفع گفتن وزیر مریدان را› بیت ۵۷۱
M1:571 — گفت هان ای سُخرگانِ گفت و گو / وعظ و گفتار زبان و گوشْ جو
M1:571
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
وزیر خطاب به مریدان گفت: «ای کسانی که خود را سرگرم و بردهٔ بحث و جدلهای ظاهری کردهاید و تنها به دنبال کلامی هستید که با زبان گفته و با گوش شنیده میشود.»
این بیت بخشی از راهنماییهای وزیر (نماد پیر و راهنمای معنوی) به مریدان است. او آنها را سرزنش میکند که چرا تنها به سطح ظاهری کلمات و موعظهها چسبیدهاند. این افراد «سُخرگان گفت و گو» هستند، یعنی کسانی که به جای درک حقیقت درونی، برده و بازیچهٔ بحثها و سخنرانیهای بیرونی شدهاند.
پیام اصلی این است که معرفت حقیقی از راه گوش و زبان ظاهری به دست نمیآید. این نوع دانش، محدود به حواس پنجگانه است و نمیتواند انسان را به درک عوالم بالاتر برساند. در ابیات بعدی، مولوی توضیح میدهد که برای شنیدن پیامهای باطنی (خطاب «ارجعی»)، باید گوشِ حسِ ظاهری را بست و گوشِ دل را باز کرد. بنابراین، این بیت مقدمهای است برای دعوت به سکوت ظاهری و گشودن حواس باطنی.
- سُخرگان
- کسانی که به بیگاری گرفته شدهاند؛ اسیران، بازیچهها، افراد مسخرهشده
- گفت و گو
- بحث و جدل، حرفهای ظاهری، سخنوری
- گوشْ جو
- کسی که جوینده و طالب چیزی است که با گوش شنیده میشود
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.