قرائت› دفتر ۱› بخش ۲۹ - اعتراض مریدان در خلوت وزیر› بیت ۶۴۸
M1:648 — این سخن پایان ندارد لیک ما / باز گوییم آن تمام قصّه را
M1:648
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
مولانا میگوید که بحث فلسفی جبر و اختیار بسیار طولانی و بیپایان است، پس بهتر است آن را رها کرده و به ادامهٔ داستان اصلی بازگردیم.
این بیت یک نقطهٔ عطف در روایت است. مولانا پس از بیان داستان وزیر و مریدانش، وارد یک بحث عمیق کلامی و فلسفی دربارهٔ جبر و اختیار شده است. او توضیح میدهد که چگونه انسانها در کارهایی که به آن تمایل دارند خود را مختار و در کارهایی که میل ندارند، مجبور میبینند و این موضوع را به تقابل دیدگاه انبیا و کافران نسبت به دنیا و آخرت تعمیم میدهد.
در این بیت، مولانا به خواننده یادآوری میکند که این مباحث نظری (سخن) دریایی بیانتهاست و اگر بخواهد ادامه دهد، از رشتهٔ اصلی داستان (قصه) دور خواهد شد. این یکی از ویژگیهای سبکی مثنوی است که در آن، داستانها بستر و بهانهای برای طرح مباحث عمیق عرفانی و حکمی هستند، اما راوی همواره مراقب است که در این «استطراد»ها یا بحثهای حاشیهای، مخاطب را کاملاً از دست ندهد.
بنابراین، این بیت هم نشانهٔ غنای موضوع مورد بحث است و هم نشاندهندهٔ مهارت روایی مولانا در مدیریت توجه خواننده و بازگرداندن او به مسیر اصلی حکایت. او بحث را قطع میکند تا ادامهٔ داستان وزیر را که به نقطهٔ حساسی رسیده است، تعریف کند.
- لیک
- ولی، اما
- باز گوییم
- دوباره بگوییم، از سر بگیریم
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.