قرائت› دفتر ۱› بخش ۳۹ - کژ ماندن دهان آن مرد کی نام محمّد را صلی‌الله علیه و سلّم بتَسخر خواند› بیت ۸۲۰

M1:820 — من ترا افسوس می‌کردم ز جَهل / من بُدم افسوس را منسوب و اَهل

من ترا افسوس می‌کردم ز جَهلمن بُدم افسوس را منسوب و اَهل
من از روی نادانی تو را مسخره می‌کردم،در حالی که خودم سزاوار و اهلِ مسخره شدن بودم.
مردی که پیامبر را مسخره کرده بود، پس از تنبیه شدن، به اشتباه خود پی می‌برد و می‌گوید: «من از روی جهل تو را ریشخند کردم، اما اکنون می‌فهمم که این من بودم که در واقع شایسته‌ی تمسخر و افسوس خوردن بودم.»

M1:820

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.