قرائت دفتر ۲ بخش ۱ - سر آغاز بیت ۱۰۲

M2:102 — گفت وهمم کان خیال تست هان / ذات خود را از خیال خود بدان

گفت وهمم کان خیال تست هانذات خود را از خیال خود بدان
وهم و گمانم به من گفت: «آگاه باش! این تصویری که می‌بینی، خیال خود توست.حقیقتِ وجودت را از این پندار و خیال جدا کن و آن دو را یکی ندان.»
در لحظه‌ای که سالک با دیدن تصویر خود در چشم مرشد به شناخت خویش می‌رسد، ندای شک و تردید از درونش برمی‌خیزد و به او هشدار می‌دهد که این تجربه ممکن است تنها یک توهم و خیال‌پردازی باشد، نه یک کشف حقیقی.

M2:102

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.