قرائت› دفتر ۲› بخش ۲۶ - فرمودن والی آن مرد را کی این خاربن را کی نشانده‌ای بر سر راه بر کن› بیت ۱۲۴۴

M2:1244 — غافلی باری ز زخم خود نه‌ای / تو عذاب خویش و هر بیگانه‌ای

غافلی باری ز زخم خود نه‌ایتو عذاب خویش و هر بیگانه‌ای
حتی اگر از رنج دیگران غافلی، دست‌کم از زخم‌های خودت که بی‌خبر نیستیتو مایه‌ی عذاب هم برای خودت هستی و هم برای هر غریبه‌ای
حتی اگر به آزاری که به دیگران می‌رسانی اهمیتی نمی‌دهی، لااقل از درد و رنجی که اخلاق بدت به خودت وارد می‌کند آگاه هستی؛ تو با این اخلاق، هم خودت را عذاب می‌دهی و هم دیگران را.

M2:1244

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.