قرائت دفتر ۲ بخش ۲۶ - فرمودن والی آن مرد را کی این خاربن را کی نشانده‌ای بر سر راه بر کن بیت ۱۳۴۷

M2:1347 — چون در آن خُم افتد و گوییش قُم / از طرب گوید منم خُم لا تلم

چون در آن خُم افتد و گوییش قُماز طرب گوید منم خُم لا تلم
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M2:1347

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — برگرفته از درس‌گفتارهای ضبط‌شدهٔ مثنوی او

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 34 — [00:15:20] تمثیل آهن گداخته در آتش

یعنی ملامت مکن. این «منم خم» خود «انا الحق» گفتن است.


جلسهٔ 34 — [00:15:20] تمثیل آهن گداخته در آتش

می‌گه اینکه در قرآن داریم که «صبغة الله و من احسن من الله صبغة» (تو قرآنه دیگه. صبغه یعنی رنگ‌آمیزی. صباغ یعنی رنگ‌آمیز، رنگ‌رز). در قرآن هست که این رنگ‌آمیزی خداست و چه کسی از خدا بهتر رنگ‌آمیزی می‌کند؟ مولانا این آیه قرآن رو بر همین تمثیل خودش حمل می‌کنه. می‌گه گویی که آدمی رو وقتی خدا رنگ بزنه، رنگ خودش رو به آدمی می‌زنه. بنابراین آدمی همرنگ خداوند می‌شود. «صبغة الله و من احسن من الله صبغة».

به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.