قرائت› دفتر ۲› بخش ۳۷ - وحی آمدن موسی را علیه السّلام در عذر آن شبان› بیت ۱۸۰۲

M2:1802 — کای سجودم چون وجودم ناسزا / مر بدی را تو نکویی ده جزا

کای سجودم چون وجودم ناسزامر بدی را تو نکویی ده جزا
که ای خدا، سجدهٔ من هم مانند تمامِ هستی‌ام، درخورِ تو نیستپس تو در برابر این بدیِ من، با نیکی و بزرگواری خود پاداش بده
این بیت زبان حالِ سالکی است که به نقص و بی‌ارزشیِ عبادت خود در پیشگاه خدا آگاه است و از او می‌خواهد که به لطف خود، این بندگیِ ناقص را به بهترین شکل پاداش دهد.

M2:1802

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.