قرائت› دفتر ۲› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۲

M2:2 — تا نزاید بخت تو فرزند نو / خون نگردد شیر‌ِ شیرین‌، خوش شنو

تا نزاید بخت تو فرزند نوخون نگردد شیر‌ِ شیرین‌، خوش شنو
تا بخت و اقبال تو فرزند تازه‌ای به دنیا نیاورد،خون به شیر شیرین تبدیل نمی‌شود، این را خوب بشنو.
این بیت می‌گوید که الهام و آفرینش معنوی، مانند زایمان و شیردهی، یک فرآیند طبیعی و درونی است که نیاز به زمان و شرایط مناسب دارد و نمی‌توان آن را به زور ایجاد کرد.

M2:2

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.