قرائت› دفتر ۲› بخش ۷۰ - باز الحاح کردن معاویه ابلیس را› بیت ۲۷۴۵
M2:2745 — پس دروغ و عشوهات را گوش کرد / غره گشت و زهر قاتل نوش کرد
M2:2745
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
این بیت به داستان آدم و ابلیس اشاره دارد و میگوید که آدم فریب دروغها و وعدههای ابلیس را خورد، به خود مغرور شد و با این کار، زهری کشنده را نوشید و از بهشت رانده شد.
این بیت بخشی از گفتگوی معاویه با ابلیس است. ابلیس در اینجا توضیح میدهد که چگونه انسانها فریب او را میخورند. او به عنوان نمونه، داستان آدم را پیش میکشد. به گفتهٔ او، حرص و طمع آدم برای خوردن گندم، سلامت باطنی و قدرت تشخیص او را زایل کرد.
در نتیجه، آدم به دروغها و وعدههای فریبندهٔ ابلیس («عشوه») گوش داد. او مغرور شد («غره گشت») و گمان کرد که با خوردن آن میوه به جایگاهی ابدی و فراتر دست خواهد یافت. مولانا این عمل را به «نوشیدن زهر قاتل» تشبیه میکند، زیرا این نافرمانی به قیمت از دست دادن بهشت و ورود رنج و مرگ به زندگی انسان تمام شد. این بیت نشان میدهد که چگونه هوا و هوس، قدرت تشخیص حق از باطل را از انسان میگیرد و او را به سوی نابودی میکشاند.
- عشوه
- فریبکاری، دلربایی و ناز برای گول زدن
- غره
- مغرور، فریفته، گولخورده
- نوش کرد
- نوشید، خورد
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.