قرائت› دفتر ۲› بخش ۷۰ - باز الحاح کردن معاویه ابلیس را› بیت ۲۷۴۶

M2:2746 — کزدم از گندم ندانست آن نفس / می‌پرد تمییز از مست هوس

کزدم از گندم ندانست آن نفسمی‌پرد تمییز از مست هوس
در آن لحظه، آدم نتوانست گیاه سمی را از گندم تشخیص دهد؛چرا که قدرت تمییز از کسی که مست هوی و هوس است، می‌گریزد.
این بیت می‌گوید که وقتی انسان اسیر شهوت و طمع می‌شود، قدرت تشخیص خوب و بد را از دست می‌دهد، همان‌طور که آدم فریب ابلیس را خورد.

M2:2746

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.