قرائت› دفتر ۲› بخش ۷۰ - باز الحاح کردن معاویه ابلیس را› بیت ۲۷۴۷

M2:2747 — خلق مست آرزواند و هوا / زان پذیرااند دستان تو را

خلق مست آرزواند و هوازان پذیرااند دستان تو را
مردم، سرمستِ آرزوها و هوای نفس خود هستند؛به همین خاطر است که فریب‌ها و نیرنگ‌های تو را می‌پذیرند.
ابلیس به معاویه می‌گوید که دلیل اصلی موفقیت او در فریب دادن انسان‌ها این است که آن‌ها اسیر و مستِ آرزوهای دنیوی و هواهای نفسانی خود هستند و این سرمستی، قدرت تشخیصشان را از بین می‌برد.

M2:2747

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.