قرائت› دفتر ۲› بخش ۸۱ - متردد شدن در میان مذهبهای مخالف و بیرون‌شو و مخلص یافتن› بیت ۲۹۴۷

M2:2947 — آنکه گوید جمله حق‌اند احمقی‌ست / وانکه گوید جمله باطل او شقی‌ست

آنکه گوید جمله حق‌اند احمقی‌ستوانکه گوید جمله باطل او شقی‌ست
آنکه می‌گوید همه بر حق هستند، نادان استو آنکه می‌گوید همه بر باطل‌اند، انسانی نگون‌بخت و گمراه است
اینکه انسان همهٔ عقاید و راه‌ها را درست بداند، نشانهٔ حماقت است؛ و اینکه همه را باطل و گمراهی بداند، نشانهٔ شقاوت و بدبختی خود اوست.

M2:2947

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — برگرفته از درس‌گفتارهای ضبط‌شدهٔ مثنوی او

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 32 — [41:30:00] پرهیز از انکار و شرط انصاف

اما، اما، انکار هم نکنید. چون این انکار شرط عقل نیست، شرط انصاف نیست. نباید آدمی بگوید دیگران همه خطا می‌کنند. این مستی‌ها همه کاذب است. اینم البته درست نیست. در میانشون به قول مولوی:

اگه بگی همه درستن، درست نیست. اگه بگی همه هم غلطن، بازم درست نیست. به هر حال دست‌کم در مقام انصاف انکار نکن، بلکه چیزی به دستت برسه و یا اینکه به راهی برو که «کُلٌّ مُیَسَّرٌ لِما خُلِقَ لَهُ» از کلمات پیامبر است، منسوب به ایشونه. هر کسی رو برای یه چیزی ساختن. «قُلِ اعمَلوا فَکُلٌّ مُیَسَّرٌ لِما خُلِقَ لَهُ». کار کنید، عمل کنید، فعالیت کنید، هر کسی رو برای کاری ساختن. و جهان هم با همین تنوع حرفه‌ها و پیشه‌ها انتظام می‌یابد.

❋

به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.