قرائت› دفتر ۲› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۳۰

M2:30 — چون که مؤمن آینهٔ مؤمن بود / روی او ز آلودگی ایمن بود

چون که مؤمن آینهٔ مؤمن بودروی او ز آلودگی ایمن بود
از آنجا که شخص باایمان برای مؤمنی دیگر همچون آینه است،چهرهٔ جان او از هر آلودگی و زشتی در امان می‌ماند.
این بیت به حدیث «المؤمن مرآة المؤمن» اشاره دارد و می‌گوید همان‌طور که آینه عیب‌ها را صادقانه نشان می‌دهد، دوستِ باایمان نیز عیب‌های دوستش را به او می‌نمایاند و به این ترتیب، به پاک ماندن باطن او کمک می‌کند.

M2:30

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.