قرائت› دفتر ۲› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۴۲

M2:42 — آفتابا ترک این گلشن کنی / تا که تحت‌الارض را روشن کنی

آفتابا ترک این گلشن کنیتا که تحت‌الارض را روشن کنی
ای آفتاب، تو این گلشن را ترک می‌کنی،تا جهان زیرین را روشنایی بخشی.
ای آفتاب حقیقت، تو گاهی از این جهانِ آشکار غایب می‌شوی تا به عوالم پنهان و زیرین نیز نورافشانی کنی.

M2:42

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.