قرائت› دفتر ۲› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۶

M2:6 — مثنوی که صیقل ارواح بود / بازگشتش روز استفتاح بود

مثنوی که صیقل ارواح بودبازگشتش روز استفتاح بود
این مثنوی که جلا‌دهندهٔ روح‌ها بود،از سر گرفته شدنش در روزی خجسته و مبارک بود.
از سرگیریِ سرایش مثنوی، که وظیفه‌اش صیقل دادن و پاک کردن ارواح است، در روزی فرخنده و مبارک (روز استفتاح) اتفاق افتاد.

M2:6

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — برگرفته از درس‌گفتارهای ضبط‌شدهٔ مثنوی او

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 01 — [01:41:44] علت وقفه: احوال روحی مولانا و حوادث شخصی

مولوی به سر تشییع جنازه او نرفت، بر سر مزار او نرفت. شارحان و مورخان نوشته‌اند که این دو علت داشت. بعضی‌ها گفته‌اند که چون از او مکدر بود از دست پدرش، پسرش. بعضی‌ها هم نوشتن نه، از فرط غمناکی و اندوه نرفت. باری، این یک حادثه بود که رخ داد. حادثه دیگه هم همسر حسام‌الدین وفات کرد. نوشته‌اند که حسام‌الدین این همسر خودش رو بسیار دوست می‌داشت، محبوب او بود، معشوق او بود و لذا از دست رفتن او حسام‌الدین رو هم در یک اندوه عمیقی فرو برد. خب، شاگرد و استاد هر دو در عزای محبوبان خودشون نشسته بودند. شاید همراه با این، اتفاقات روحی ویژه‌ای هم برای مولانا افتاده بود که به هر صورت دو سال از سرودن مثنوی باز ماند و تیرگی در آب چاه طبع او افتاد و تا به تدریج رفع شد و دفتر دوم رو آغاز کرد که به تعبیری که خود او در ابتدا آورده است که:

که این روز استفتاح اتفاقاً روز پانزدهم رجب بوده که ما پس‌فردا پانزدهم رجب است و از روزهای عید و مبارک شمرده می‌شد. مولوی هم اون رو به فال نیک می‌گیرد.

❋

به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.