قرائت› دفتر ۲› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۷۴

M2:74 — شکر یزدان را که چون او شد پدید / در خیالش جان خیال خود بدید

شکر یزدان را که چون او شد پدیددر خیالش جان خیال خود بدید
خدا را شکر که چون آن معشوق پدیدار گشت،جان در تصویر او، تصویر حقیقی خود را مشاهده کرد.
خدا را سپاس که با ظهور معشوق، روح توانست در آینه‌ی خیال او، حقیقت و اصل خود را ببیند و به خودشناسی برسد.

M2:74

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.