قرائت› دفتر ۲› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۸۹

M2:89 — پس فراق آن دو نور پایدار / تاسه می‌آرد مر آن را پاس دار

پس فراق آن دو نور پایدارتاسه می‌آرد مر آن را پاس دار
پس بدان که جدایی از آن دو نور جاودان (نور دل و نور حق)برای تو دلتنگی و اضطراب می‌آورد؛ این احساس را گرامی بدار و از آن محافظت کن.
همان‌طور که جدایی چشم از نور خورشید باعث بی‌قراری می‌شود، جدایی «چشم دل» از «نور الهی» نیز موجب دلتنگی و اضطراب معنوی می‌گردد؛ این دلتنگی را باید قدر دانست و آن را پاس داشت.

M2:89

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.