M3:105 — هر دهان را پیل بویی می‌کند / گرد معدهٔ هر بشر بر می‌تند

این بیت بخشی از داستان فیلی است که فرزندش را کشته و خورده‌اند و اکنون مادر به دنبال انتقام است. مولانا صحنه‌ی جستجوی این فیل را به تصویر می‌کشد. فیل با حس بویایی قدرتمند خود، دهان تک‌تک افراد را بو می‌کند، چرا که بوی غذایی که خورده‌اند و در معده‌شان هضم می‌شود، از طریق نفسشان قابل تشخیص است. این عمل «گرد معده بر تنیدن» استعاره‌ای است از اینکه بوی نفس، از درون و از معده‌ی شخص برمی‌خیزد و راز درون او را فاش می‌کند.

این تصویرسازی دقیق، مقدمه‌ای برای یک تمثیل معنوی بزرگتر است. همانطور که فیل می‌تواند بوی غذای حرام (کباب بچه‌اش) را از دهان‌ها تشخیص دهد، خداوند یا فرشتگان او نیز می‌توانند بوی گناهان پنهان ما، به‌ویژه گناه غیبت را که مولانا آن را به «خوردن گوشت برادر مرده» تشبیه می‌کند، «استشمام» کنند. این بیت به ما یادآوری می‌کند که هیچ عمل پنهانی وجود ندارد و هر گناهی، اثری از خود به جای می‌گذارد که از بازخواست الهی مخفی نمی‌ماند.