قرائت دفتر ۳ بخش ۳۷ - حکایت مارگیر کی اژدهای فسرده را مرده پنداشت در ریسمانهاش پیچید و آورد به بغداد بیت ۱۰۵۸

M3:1058 — تا فسرده می‌بُوَد آن اژدهات / لقمهٔ اویی چو او یابد نجات

تا فسرده می‌بُوَد آن اژدهاتلقمهٔ اویی چو او یابد نجات
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M3:1058

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.