قرائت› دفتر ۳› بخش ۷ - بیان آنک الله گفتن نیازمند عین لبیک گفتن حق است› بیت ۱۸۹

M3:189 — آن یکی الله می‌گفتی شبی / تا که شیرین می‌شد از ذکرش لبی

آن یکی الله می‌گفتی شبیتا که شیرین می‌شد از ذکرش لبی
مردی بود که شبی پیوسته «الله» می‌گفت،چندان که از این ذکر و یاد، کام و دهانش شیرین می‌شد.
این بیت، داستان مردی را آغاز می‌کند که با شور و علاقه‌ای عمیق، تمام شب را به ذکر و یاد خدا مشغول بود و از این کار لذتی معنوی می‌برد.

M3:189

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.