قرائت› دفتر ۳› بخش ۷ - بیان آنک الله گفتن نیازمند عین لبیک گفتن حق است› بیت ۲۰۲
M3:202 — داد او را جمله ملک این جهان / حق ندادش درد و رنج و اندُهان
M3:202
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
خدا به فرعون تمام نعمتها و قدرت دنیوی را عطا کرد، اما او را از درد و رنجی که میتوانست باعث روی آوردن او به سوی خدا شود، محروم ساخت.
این بیت در ادامهٔ داستان فرعون است که به عنوان نمونهای از انسان غافل و مغرور معرفی میشود. مولانا توضیح میدهد که بزرگترین محرومیت برای فرعون، نداشتنِ «درد» بود. خداوند به او پادشاهی، ثروت و سلامت کامل بخشید، اما این نعمتهای ظاهری در واقع حجابی بودند که او را از نیاز به خدا و دعا کردن دور نگه داشتند.
از دیدگاه عرفانی مولانا، درد، رنج و اندوه، الطاف پنهان الهی هستند. این سختیها انسان را از غرور و سرخوشی دنیوی بیدار میکنند و او را به سوی منبع اصلی هستی، یعنی خداوند، میکشانند. نداشتنِ درد، نوعی مجازات معنوی است، زیرا باعث میشود انسان در غفلت باقی بماند و هرگز فرصت نیایش خالصانه و تجربهٔ نزدیکی به حق را پیدا نکند. بنابراین، «ملک جهان» در برابر «درد» ارزشی ندارد، چرا که درد کلید گنجینهٔ ارتباط با خداست.
- ملک
- پادشاهی، فرمانروایی، دارایی
- حق
- خداوند، حقیقت مطلق
- اندُهان
- جمعِ اندوه، غمها، غصهها
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.