قرائت› دفتر ۳› بخش ۱۹۸ - تمثیل گریختن مؤمن و بی‌صبری او در بلا به اضطراب و بی‌قراری نخود و دیگر حوایج در جوش دیگ و بر دویدن تا بیرون جهند› بیت ۴۱۹۴

M3:4194 — تو ز تلخی چونک دل پر خون شوی / پس ز تلخیها همه بیرون روی

تو ز تلخی چونک دل پر خون شویپس ز تلخیها همه بیرون روی
وقتی از سختی و تلخی‌ها دلت غرق اندوه و خون می‌شود،در نهایت از همه‌ی این تلخی‌ها رها خواهی شد.
این بیت می‌گوید که تحمل رنج و اندوه شدید، مقدمه‌ای برای رهایی کامل از همه‌ی رنج‌ها و رسیدن به آرامش و تعالی است.

M3:4194

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.