قرائت› دفتر ۵› بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را به بهانه به راه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد به فضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب› بیت ۱۴۰۱

M5:1401 — حرص جوید کل بر آید او ز کل / حرص مپرست ای فجل ابن الفجل

حرص جوید کل بر آید او ز کلحرص مپرست ای فجل ابن الفجل
طمع، همه چیز را می‌خواهد و در نهایت از همین همه‌چیزخواهی نابود می‌شود.ای انسان پست و بی‌ارزش، بردهٔ طمع و حرص خود مباش!
این بیت می‌گوید که طمع‌ورزی و زیاده‌خواهی سرانجامی جز نابودی ندارد و انسان حریص را به پستی و بی‌ارزشی می‌کشاند.

M5:1401

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.