قرائت› دفتر ۵› بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را به بهانه به راه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد به فضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب› بیت ۱۴۰۲

M5:1402 — آن کنیزک می‌شد و می‌گفت آه / کردی ای خاتون تو استا را به راه

آن کنیزک می‌شد و می‌گفت آهکردی ای خاتون تو استا را به راه
کنیزک در راه می‌رفت و با آه و افسوس می‌گفت:«ای خاتون، تو استادت را از خود راندی و راهی‌اش کردی.»
کنیزک در حال بازگشت، با دیدن جسد خاتون، با حسرت می‌گوید که خاتون با فرستادن او به سفری دور، در واقع استاد و راهنمای خود را که راز کار را می‌دانست، از خود دور کرد و به همین دلیل هلاک شد.

M5:1402

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.