قرائت› دفتر ۵› بخش ۱۳۳ - حکایت هم در جواب جبری و اثبات اختیار و صحت امر و نهی و بیان آنک عذر جبری در هیچ ملتی و در هیچ دینی مقبول نیست و موجب خلاص نیست از سزای آن کار کی کرده است چنانک خلاص نیافت ابلیس جبری بدان کی گفت بما اغویتنی والقلیل یدل علی الکثیر› بیت ۳۱۰۰

M5:3100 — آنگه آن می را بود کل اختیار / تو شوی معذور مطلق مست‌وار

آنگه آن می را بود کل اختیارتو شوی معذور مطلق مست‌وار
در آن هنگام، تمام اختیار از آنِ آن شراب الهی خواهد بودو تو مانند مستان، به کلی معذور و بی‌مسئولیت خواهی شد.
وقتی از شراب معرفت الهی سرمست شوی، اختیار تو در ارادهٔ حق محو می‌شود و از آن پس، هر کاری کنی، به حساب تو نوشته نمی‌شود زیرا فاعل حقیقی دیگر تو نیستی.

M5:3100

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.