دیوان شمس› غزل ۱۲۵۷› بیت ۱۱ → قبلی
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۵۷
- بهر نطق یار خوش گفتار خویش لب ببند از گفت و کم گفتار باش
G1257:11
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 چون تو شادی بنده گو غمخوار باش·تو عزیزی صد چو ما گو خوار باش
- 2 کار تو باید که باشد بر مراد·کارهای عاشقان گو زار باش
- 3 شاه منصوری و ملکت آن توست·بنده چون منصور گو بر دار باش
- 4 اشتر مستم نجویم نسترن·نوشخوارم در رهت گو خار باش
- 5 نشنوم من هیچ جز پیغام او·هر چه خواهی گفت گو اسرار باش
- 6 ای دل آن جایی تو باری که ویست·از جمال یار برخوردار باش
- 7 او طبیبست و به بیماران رود·ای تن وامانده تو بیمار باش
- 8 بر امید یار غار خلوتی·ثانی اثنین برو در غار باش
- 9 بر امید داد و ایثار بهار·مهرها میکار و در ایثار باش
- 10 خرمنا بر طمع ماه بانمک·گم شو از دزد و در آن انبار باش
- 11 بهر نطق یار خوش گفتار خویش·لب ببند از گفت و کم گفتار باش
ganjoor: sh1257 · public domain