دیوان شمس غزل ۱۲۵۷ بیت ۸ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۵۷

  1. بر امید یار غار خلوتی ثانی اثنین برو در غار باش

G1257:8

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 چون تو شادی بنده گو غمخوار باش·تو عزیزی صد چو ما گو خوار باش
  2. 2 کار تو باید که باشد بر مراد·کارهای عاشقان گو زار باش
  3. 3 شاه منصوری و ملکت آن توست·بنده چون منصور گو بر دار باش
  4. 4 اشتر مستم نجویم نسترن·نوشخوارم در رهت گو خار باش
  5. 5 نشنوم من هیچ جز پیغام او·هر چه خواهی گفت گو اسرار باش
  6. 6 ای دل آن جایی تو باری که ویست·از جمال یار برخوردار باش
  7. 7 او طبیبست و به بیماران رود·ای تن وامانده تو بیمار باش
  8. 8 بر امید یار غار خلوتی·ثانی اثنین برو در غار باش
  9. 9 بر امید داد و ایثار بهار·مهرها می‌کار و در ایثار باش
  10. 10 خرمنا بر طمع ماه بانمک·گم شو از دزد و در آن انبار باش
  11. 11 بهر نطق یار خوش گفتار خویش·لب ببند از گفت و کم گفتار باش

ganjoor: sh1257 · public domain