دیوان شمس غزل ۱۳۵۱ بیت ۷ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۵۱

  1. زردی رخ آینه‌ست سرخی معشوق را اشک رقم می‌کشد بر صحف خط و خال

G1351:7

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال·چشمه و سبزه مقام شوخی و دزدی حلال
  2. 2 رهزنی آن کس کند کو نشناسد رهی·خانه دغل او بود کو نشناسد جمال
  3. 3 اهل جهان عنکبوت صید همه خرمگس·هیچ از ایشان مگو تام نگیرد ملال
  4. 4 دزد نهان خانه را شاهد و غماز کیست·چهره چون زعفران اشک چو آب زلال
  5. 5 اشک چرا می‌دود تا بکشد آتشی·زرد چرا می‌شود تا بکند وصف حال
  6. 6 اشک و رخ عاشقان می‌کشدت که بیا·پیشگه عشق رو خیز ز صف نعال
  7. 7 زردی رخ آینه‌ست سرخی معشوق را·اشک رقم می‌کشد بر صحف خط و خال
  8. 8 این همه خوبی و کش بر رخ خاک حبش·تافته از ماه غیب پرتو نور کمال
  9. 9 صبر کن این یک دو روز با همه فر و فروز·بازرود سوی اصل بازکند اتصال

ganjoor: sh1351 · public domain