دیوان شمس› غزل ۱۳۵۱› بیت ۸ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۵۱
- این همه خوبی و کش بر رخ خاک حبش تافته از ماه غیب پرتو نور کمال
G1351:8
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال·چشمه و سبزه مقام شوخی و دزدی حلال
- 2 رهزنی آن کس کند کو نشناسد رهی·خانه دغل او بود کو نشناسد جمال
- 3 اهل جهان عنکبوت صید همه خرمگس·هیچ از ایشان مگو تام نگیرد ملال
- 4 دزد نهان خانه را شاهد و غماز کیست·چهره چون زعفران اشک چو آب زلال
- 5 اشک چرا میدود تا بکشد آتشی·زرد چرا میشود تا بکند وصف حال
- 6 اشک و رخ عاشقان میکشدت که بیا·پیشگه عشق رو خیز ز صف نعال
- 7 زردی رخ آینهست سرخی معشوق را·اشک رقم میکشد بر صحف خط و خال
- 8 این همه خوبی و کش بر رخ خاک حبش·تافته از ماه غیب پرتو نور کمال
- 9 صبر کن این یک دو روز با همه فر و فروز·بازرود سوی اصل بازکند اتصال
ganjoor: sh1351 · public domain