دیوان شمس› غزل ۲۶۹۶› بیت ۶ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۹۶
- جمال گلستان آن کس برآراست که پنهان شد چو گل در جان خاری
G2696:6
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 مرا در خنده میآرد بهاری·مرا سرگشته میدارد خماری
- 2 مرا در چرخ آوردهست ماهی·مرا بییار گردانید یاری
- 3 چو تاری گشتم از آواز چنگی·نوایش فاش و پیدا نیست تاری
- 4 جهانی چون غباری او برانگیخت·که پنهان شد چو بادی در غباری
- 5 حیاتی چون شرار آن شه برافروخت·که پنهان شد چو سوزی در شراری
- 6 جمال گلستان آن کس برآراست·که پنهان شد چو گل در جان خاری
- 7 دلم گوید که ساقی را تو میگو·که جانم مست آن باقی است باری
- 8 دلم چون آینه خاموش گویاست·به دست بوالعجب آیینه داری
- 9 کز او در آینه ساعت به ساعت·همیتابد عجب نقش و نگاری
ganjoor: sh2696 · public domain