دیوان شمس غزل ۲۶۹۶ بیت ۸ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۹۶

  1. دلم چون آینه خاموش گویاست به دست بوالعجب آیینه داری

G2696:8

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 مرا در خنده می‌آرد بهاری·مرا سرگشته می‌دارد خماری
  2. 2 مرا در چرخ آورده‌ست ماهی·مرا بی‌یار گردانید یاری
  3. 3 چو تاری گشتم از آواز چنگی·نوایش فاش و پیدا نیست تاری
  4. 4 جهانی چون غباری او برانگیخت·که پنهان شد چو بادی در غباری
  5. 5 حیاتی چون شرار آن شه برافروخت·که پنهان شد چو سوزی در شراری
  6. 6 جمال گلستان آن کس برآراست·که پنهان شد چو گل در جان خاری
  7. 7 دلم گوید که ساقی را تو می‌گو·که جانم مست آن باقی است باری
  8. 8 دلم چون آینه خاموش گویاست·به دست بوالعجب آیینه داری
  9. 9 کز او در آینه ساعت به ساعت·همی‌تابد عجب نقش و نگاری

ganjoor: sh2696 · public domain