دیوان شمس غزل ۳۱۷۴ بیت ۴ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۷۴

  1. گر ندمیدی غم او در دلم چون دگران بی‌دم و فریادمی

G3174:4

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 صد دل و صد جان بدمی دادمی·وز جهت دادن جان شادمی
  2. 2 ور تن من خاک بدی این نفس·جمله گل و عشق و هوس زادمی
  3. 3 از جهت کشت غمش آبمی·وز جهت خرمن او بادمی
  4. 4 گر ندمیدی غم او در دلم·چون دگران بی‌دم و فریادمی
  5. 5 گر نبدی غیرت شیرین من·فخر دو صد خسرو و فرهادمی
  6. 6 گر نشکستی دل دربان راز·قفل جهان را همه بگشادمی
  7. 7 ور همدانم نشدی پای گیر·همره آن طرفهٔ بغدادمی
  8. 8 بس که همه سهو و فراموشیم·گر نبدی یاد تو من یادمی
  9. 9 بس! که برد سر و پی این زبان·حسره که من سوسن آزادمی

ganjoor: sh3174 · public domain