دیوان شمس› غزل ۳۲۹› بیت ۲ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۲۹
- بیارید به یک بار همه جان و جهان را به خورشید سپارید که خوش تیغ کشیدهست
G329:2
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 بیایید بیایید که گلزار دمیدهست·بیایید بیایید که دلدار رسیدهست
- 2 بیارید به یک بار همه جان و جهان را·به خورشید سپارید که خوش تیغ کشیدهست
- 3 بر آن زشت بخندید که او ناز نماید·بر آن یار بگریید که از یار بریدهست
- 4 همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد·که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیدهست
- 5 چه روزست و چه روزست چنین روز قیامت·مگر نامه اعمال ز آفاق پریدهست
- 6 بکوبید دهلها و دگر هیچ مگویید·چه جای دل و عقلست که جان نیز رمیدهست
ganjoor: sh329 · public domain