دیوان شمس غزل ۳۲۹ بیت ۶ → قبلی

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۲۹

  1. بکوبید دهل‌ها و دگر هیچ مگویید چه جای دل و عقلست که جان نیز رمیده‌ست

G329:6

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 بیایید بیایید که گلزار دمیده‌ست·بیایید بیایید که دلدار رسیده‌ست
  2. 2 بیارید به یک بار همه جان و جهان را·به خورشید سپارید که خوش تیغ کشیده‌ست
  3. 3 بر آن زشت بخندید که او ناز نماید·بر آن یار بگریید که از یار بریده‌ست
  4. 4 همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد·که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیده‌ست
  5. 5 چه روزست و چه روزست چنین روز قیامت·مگر نامه اعمال ز آفاق پریده‌ست
  6. 6 بکوبید دهل‌ها و دگر هیچ مگویید·چه جای دل و عقلست که جان نیز رمیده‌ست

ganjoor: sh329 · public domain