قرائت دفتر ۱ بخش ۱۴۰ → قبلی · بعدی ←

بخش ۱۴۰ - وصیت کردن رسول صلی الله علیه و سلم مر علی را کرم الله وجهه کی چون هر کسی به نوع طاعتی تقرب جوید به حق، تو تقرب جوی به صحبت عاقل و بندهٔ خاص تا ازیشان همه پیش‌قدم‌تر باشی

وصیت کردن پیامبر به علی که وقتی هر کس به نوعی طاعت به حق تقرب می‌جوید، تو به مصاحبت عاقل و بنده خاص تقرب جوی تا از همه پیشقدم‌تر باشی

  1. M1:2967 گفت پیغامبر علی را کای علیشیر حقی پهلوان پردلی
  2. M1:2968 لیک بر شیری مکن هم اعتمیداندر آ در سایهٔ نخل امید
  3. M1:2969 اندر آ در سایهٔ آن عاقلیکش نداند برد از ره ناقلی
  4. M1:2970 ظل او اندر زمین چون کوه قافروح او سیمرغ بس عالی‌طواف
  5. M1:2971 گر بگویم تا قیامت نعت اوهیچ آن را مقطع و غایت مجو
  6. M1:2972 در بشر روپوش کردست آفتابفهم کن والله اعلم بالصواب
  7. M1:2973 یا علی از جملهٔ طاعات راهبر گزین تو سایهٔ خاص اله
  8. M1:2974 هر کسی در طاعتی بگریختندخویشتن را مَخلصی انگیختند
  9. M1:2975 تو برو در سایهٔ عاقل گریزتا رهی زان دشمن پنهان‌ستیز
  10. M1:2976 از همه طاعات اینت بهترستسبق یابی بر هر آن سابق که هست
  11. M1:2977 چون گرفتت پیر هین تسلیم شوهمچو موسی زیر حکم خضر رو
  12. M1:2978 صبر کن بر کار خضری بی نفاقتا نگوید خضر رو هذا فراق
  13. M1:2979 گرچه کشتی بشکند تو دم مزنگرچه طفلی را کشد تو مو مکن
  14. M1:2980 دست او را حق چو دست خویش خواندتا ید الله فوق ایدیهم براند خداوند دست او را همچون دست خود نامید،تا آیهٔ «دست خدا بالاتر از دست‌هایشان است» را جاری سازد.این بیت می‌گوید دست پیر و راهنمای معنوی، نمایندهٔ دست خداست و بیعت با او، بیعت با خدا محسوب می‌شود، همانطور که در قرآن دربارهٔ پیامبر آمده است.
  15. M1:2981 دست حق میراندش زنده‌ش کندزنده چه بود جان پاینده‌ش کند
  16. M1:2982 هرکه تنها نادرا این ره بریدهم به عون همت پیران رسید
  17. M1:2983 دست پیر از غایبان کوتاه نیستدست او جز قبضه الله نیست
  18. M1:2984 غایبان را چون چنین خلعت دهندحاضران از غایبان لا شک به‌اند
  19. M1:2985 غایبان را چون نواله می‌دهندپیش مهمان تا چه نعمتها نهند
  20. M1:2986 کو کسی کو پیش شه بندد کمرتا کسی کو هست بیرون سوی در
  21. M1:2987 چون گزیدی پیر نازک‌دل مباشسست و ریزیده چو آب و گل مباش
  22. M1:2988 ور بهر زخمی تو پر کینه شویپس کجا بی‌صیقل آیینه شوی