Lue› Daftar 1› Kansan ylistyksen ja sormilla osoittelun haitallisuus› Säepari 1879
M1:1879 — چونک در بدنامی آمد ریش او / دیو را ننگ آید از تفتیش او
M1:1879
Merkitys · به زبانِ تو — Oma kielesi · AI
وقتی انسان در اثر غرور و خودپسندی به نهایت پستی و رسوایی میرسد، حتی شیطان هم از او دوری میکند و او را لایق وسوسه کردن نمیداند.
این بیت در ادامهٔ بحث دربارهٔ خطرات شهرت و ستایش مردم بیان میشود. مولانا توضیح میدهد که وقتی نفس انسان با مدح و ثنای دیگران مغرور و فرعونصفت میشود، به تدریج چنان در زشتی و پستی غرق میگردد که از مقام انسانی خود سقوط میکند.
تصویرسازی مولانا در اینجا بسیار تکاندهنده است. او میگوید این فرد به چنان درجهای از تباهی میرسد که حتی «دیو» یا شیطان که کارش گمراه کردن آدمیان است، از نزدیک شدن به او و «تفتیش» (جستجو و وسوسه) او شرم میکند. به عبارت دیگر، این شخص از خود شیطان هم پستتر و شرورتر شده است. شیطان به سراغ کسی میرود که هنوز ذرهای از انسانیت و قابلیت گمراه شدن در او باقی است، اما این فرد به دلیل خودبینی و بدنامی، به کلی از دایرهٔ انسانیت خارج شده و دیگر طعمهٔ جذابی برای شیطان نیست. این نهایت سقوطی است که برای یک انسان متصور است: رسیدن به جایی که حتی مظهر شرارت نیز از او رویگردان شود.
- ریش
- در اینجا کنایه از آبرو، اعتبار و شخصیت مردانه است.
- ننگ آید
- شرمش میآید، عار دارد.
- تفتیش
- جستجو، بازجویی، کنکاش. در اینجا به معنای وسوسه کردن و به دنبال گمراه کردن او رفتن است.
Keskustelu — Kysy tästä säeparista – vastaukset Masnavista, jokainen säe viitattuna
Keskustelusi säilyy tällä laitteella, ellet jaa sitä.
Mitä lukijat kysyivät0
Kysymyksiä ei ole vielä jaettu – omasi voisi olla ensimmäinen.