Lue› Daftar 1› Tämän hadithin selitys: ”Totisesti, Herrallanne on tuulenvireitä aikojenne päivissä, ottakaa niitä vastaan”› Säepari 1986
M1:1986 — چون تو شیرین از شکر باشی بود / کان شکر گاهی ز تو غایب شود
M1:1986
Merkitys · به زبانِ تو — Oma kielesi · AI
اگر شادی و حال خوش تو به عاملی بیرونی وابسته باشد، این شادی پایدار نیست و با از دست رفتن آن عامل، تو نیز شادیات را از دست میدهی.
مولانا در اینجا دو نوع «خوشی» یا شادمانی معنوی را با هم مقایسه میکند. بیت قبلی از جانی سخن میگوید که خودش «عین خوشی» است؛ یعنی سرچشمه و ذات شادی است. این بیت اما حالت پایینتری را توصیف میکند: حالتی که در آن، شیرینی و شادی ما از یک منبع بیرونی وام گرفته شده است، درست مانند کسی که با خوردن شکر، شیرین میشود.
نکتهی اصلی اینجاست: هر آنچه بیرونی و عاریهای باشد، گذرا و ناپایدار است. «شکری» که حال خوش ما به آن وابسته است — خواه یک شخص باشد، یا یک مقام، یا یک تجربهی معنوی خاص — ممکن است روزی از ما گرفته شود یا «غایب» گردد. با رفتن آن شکر، شیرینی ما نیز از بین میرود. این شادی، یک شادی مشروط و وابسته است.
مولانا این تمثیل را برای آمادهسازی بیت بعدی به کار میبرد که در آن، حالت ایدهآل را توصیف میکند: تبدیل شدن به خودِ شکر. هدف در عرفان، نه چشیدن شیرینی، بلکه تبدیل شدن به خود شیرینی است. این بیت یک هشدار است دربارهی دل بستن به احوال معنوی زودگذر (که در این بخش «نفحات» نامیده شده) به جای طلب کردن تحول ذاتی و رسیدن به مقام پایدار.
- بود
- در اینجا به معنی: ممکن است، امکان دارد، اتفاق میافتد.
- غایب شود
- پنهان شود، از نظر دور شود، از دست برود.
Keskustelu — Kysy tästä säeparista – vastaukset Masnavista, jokainen säe viitattuna
Keskustelusi säilyy tällä laitteella, ellet jaa sitä.
Mitä lukijat kysyivät0
Kysymyksiä ei ole vielä jaettu – omasi voisi olla ensimmäinen.