Lue› Daftar 1› Hanana-pylvään valitus, kun saarnatuoli rakennettiin profeetalle (rauha hänelle) suuren joukon kokoontuessa, sanoen: › Säepari 2151
M1:2151 — هرچه معقولست عقلش میخورد / بی بیان معجزه بی جر و مد
M1:2151
Merkitys · به زبانِ تو — Oma kielesi · AI
عقل انسان بهطور طبیعی هر چیزی را که با منطق و استدلال سازگار باشد، بدون نیاز به معجزه یا بحث و جدل قبول میکند.
مولانا در این بیت به تفاوت میان قلمرو «عقل» و قلمرو «ایمان» میپردازد. او توضیح میدهد که کار عقل، پذیرش امور معقول و منطقی است. اگر مطلبی با قواعد استدلال و خرد سازگار باشد، عقل آن را به راحتی و بدون مقاومت «میخورد»، یعنی هضم و جذب میکند. برای پذیرش چنین اموری، نیازی به رویدادهای خارقالعادهای مانند معجزه یا بحثهای پیچیده و کشمکشهای فکری نیست.
این بیت، مقدمهای است برای بیت بعدی که میگوید راه معنوی و طریق انبیا، راهی «نامعقول» (فراعقلی) است. مولانا با بیان این نکته، مرز توانایی عقل جزئی را مشخص میکند. عقل در محدودهٔ خود کارآمد است، اما برای درک حقایق معنوی مانند معجزهٔ ناله کردن ستون چوبی (حنّانه) که در این بخش از مثنوی موضوع اصلی است، کافی نیست. آن حقایق به ساحت دیگری تعلق دارند که پذیرششان نیازمند گشودگی دل و ایمان است، نه صرفاً تحلیل عقلی. بنابراین، معجزه دقیقاً برای اموری لازم است که از چهارچوب فهم عادی و منطقی فراتر میروند.
- معقول
- آنچه با عقل و منطق سازگار است، قابل درک برای خرد.
- عقلش میخورد
- عقل آن را به راحتی میپذیرد، هضم و درک میکند.
- بیان معجزه
- ارائه یا نیاز به معجزه برای اثبات.
- جر و مد
- کشمکش، جدل، بگومگو، رفت و برگشت (مانند جزر و مد).
Keskustelu — Kysy tästä säeparista – vastaukset Masnavista, jokainen säe viitattuna
Keskustelusi säilyy tällä laitteella, ellet jaa sitä.
Mitä lukijat kysyivät0
Kysymyksiä ei ole vielä jaettu – omasi voisi olla ensimmäinen.