Lue› Daftar 1› Arabin vaimo ompelee sadevesikannun villahuopaan ja sinetöi sen miehensä uskon syvyyden vuoksi› Säepari 2739
M1:2739 — که نگهدار آب ما را از خسان / یا رب آن گوهر بدان دریا رسان
M1:2739
Merkitys · به زبانِ تو — Oma kielesi · AI
این بیت، دعای خالصانهٔ همسر مرد عرب است که از خداوند میخواهد هدیهٔ ناچیزشان (آب باران) را از گزند راهزنان حفظ کند و آن «گوهر» را به سلامت به «دریا» (خلیفه) برساند.
این بیت بخشی از داستان مرد عرب بادیهنشینی است که کوزهای آب باران را به عنوان هدیهای گرانبها برای خلیفه به بغداد میبرد. همسر او که از ارزش ناچیز این هدیه در شهری کنار رود دجله بیخبر است، با ایمانی کامل و از روی نیاز، به نماز میایستد و برای سلامت این هدیه دعا میکند.
در دعای او، دو استعارهٔ کلیدی وجود دارد: ۱. «گوهر»: او آب باران، که در بیابان کمیاب و حیاتی است، را همچون گوهری گرانبها میبیند. این نشاندهندهٔ نهایت ارزشگذاری او بر اساس داشتهها و باورهای خالصانهٔ خویش است. ۲. «دریا»: خلیفه به دریایی از بخشش و عظمت تشبیه شده است. این استعاره در ادبیات فارسی رایج است و پادشاهان و بزرگان را به دلیل سخاوت بیپایانشان به دریا مانند میکنند.
بنابراین، این دعا اوج سادگی و صداقت این زن را نشان میدهد. او با تمام وجود آرزو میکند که این «گوهر» (قطره) به «دریا» (خلیفه) بپیوندد و از گزند «خسان» (راهزنان و حوادث) در امان بماند. مولانا از این دعای ساده برای به تصویر کشیدن قدرت نیت خالص و اعتقاد قلبی بهره میبرد که در ادامهٔ داستان، موجب پذیرفته شدن هدیه و اکرام مرد عرب میشود.
- خسان
- انسانهای پست، فرومایه، بدذات
- گوهر
- مروارید، سنگ قیمتی؛ در اینجا استعاره از آب باران
- بدان
- به آن
Keskustelu — Kysy tästä säeparista – vastaukset Masnavista, jokainen säe viitattuna
Keskustelusi säilyy tällä laitteella, ellet jaa sitä.
Mitä lukijat kysyivät0
Kysymyksiä ei ole vielä jaettu – omasi voisi olla ensimmäinen.