Lue› Daftar 1› Arabi luovuttaa lahjansa, eli kannun, kalifin palvelijoille› Säepari 2841
M1:2841 — باز استادی که او محو رهست / جان شاگردش ازو محو شهست
M1:2841
Merkitys · به زبانِ تو — Oma kielesi · AI
استاد معنوی که خود را در راه حقیقت فانی کرده، شاگردش را مستقیماً به مقصد، یعنی فنای در ذات حق (شاه)، می‌رساند.
این بیت اوج سلسله مثال‌هایی است که مولانا برای نشان دادن تأثیر استاد بر شاگرد می‌آورد. پیش از این، او از استادان علوم ظاهری مانند فقه و نحو نام می‌برد که شاگردانشان همان علم را می‌آموزند. اما در اینجا به قلمرو عرفان و سلوک وارد می‌شود.
استاد حقیقی عرفان، کسی است که خود را در «راه» (ره) و طریقت فانی کرده است. او خود هنوز در مسیر است و خود را وقف پیمودن آن کرده. اما تأثیر او بر شاگردش بسیار فراتر از این است. شاگرد، به برکت چنین استادی، از «راه» عبور کرده و مستقیماً به «شاه» (شه) که مقصود نهایی یعنی خداوند است، می‌رسد و در او محو می‌شود.
این بیت به لطیف‌ترین شکل، قدرت انتقال معنوی و نقش پیر و مرشد را در عرفان بیان می‌کند. استاد، همچون یک پل یا یک وسیله، شاگرد را به جایی می‌رساند که شاید خود هنوز در حال طی کردن مسیر رسیدن به آن است. این نشان‌دهنده‌ی اوج ایثار و کارکرد وجودی یک راهنمای روحانی است: او خود در راه محو است تا شاگردش در شاه محو شود.
- محو
- فانی، غرق، از خود بی‌خود شده، نابود شده در چیزی
- ره
- راه، در اینجا کنایه از طریقت و مسیر سلوک عرفانی
- شه
- شاه، در اینجا کنایه از خداوند، مقصود نهایی راه عرفان
- ازو
- از او، به واسطه‌ی او، تحت تأثیر او
Keskustelu — Kysy tästä säeparista – vastaukset Masnavista, jokainen säe viitattuna
Keskustelusi säilyy tällä laitteella, ellet jaa sitä.
Mitä lukijat kysyivät0
Kysymyksiä ei ole vielä jaettu – omasi voisi olla ensimmäinen.